سهیلا رضایی بانوی رضاکار افغان برنده‌ی جایزه‌ی صلح ملل متحد شد

حسن ابراهیمی
سهیلا رضایی بانوی رضاکار افغان برنده‌ی جایزه‌ی صلح ملل متحد شد

جایزه‌ی صلح «N-Peace» برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل به صورت سالانه و در میان فعالان جامعه‌ی مدنی هفت کشور آسیایی برگزار می‌شود. این جایزه به افرادی که در حوزه‌های صلح و توان‌مندسازی برای زنان و کودکان فعالیت دارند، داده می‌شود.

بانو رضایی که ۲۴ سال سن دارد، یکی از دختران رضاکاری است که در زمینه‌ی آگاهی‌دهی و توان‌مندسازی زنان و کودکان در رابطه با صلح کار می‌کند. این دختر جوان افغان که یکی از کاندیدهای سه بخش جایزه‌ی صلح «N-Peace» برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد است، در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه‌ی صبح کابل گفت: «من زمانی که کاندید یکی از بخش‌های این جایزه شدم، خودم خبر نداشتم و از طریق دوستان اطلاع پیدا کردم و همچنین روزی که برنده‌ی یکی از بخش‌های این جایزه شدم، دوستانم من را خبر کردند.»

بانو رضایی که دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی روان‌شناسی از دانشگاه کابل است، تلاش‌ها و فعالیت‌هایش را یک سال پیش در زمینه‌ی رشد زنان و کودکان برای تأمین صلح به صورت رضاکارانه آغاز کرد. او در این مدت توانست با حمایت‌های خانواده‌ و اعضای مؤسسه‌ی توان‌مندسازی و تحکیم صلح جوانان افغانستان، کارهای بسزایی در راستای توان‌مندی زنان و کودکان از طریق هنردرمانی انجام دهد.

برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد، روز جمعه، (۲۹قوس) فهرست یازده‌نفری برند‌گان جایزه‌اش را اعلام کرد که در میان این ۱۱ تن از کشورهای اندونیزی، میانمار، نیپال، پاکستان، فیلیپین و سریلانکا، سهیلا رضایی و زرقا یفتلی، رییس مرکز تحقیقاتی زنان و کودکان افغانستان، نیز حضور داشتند که هر دو بانوی افغانستانی در بخش‌های جداگانه برنده‌ی این جایزه‌ی صلح شدند.

گفته می‌شود که هر دو بانوی افغانستانی که برنده‌ی این جایزه شده ‌اند، طبق اعلام «UNDP» یا برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد، برای حل مناقشه و پیش‌گیری از آن و هم‌چنان فراهم‌سازی زمینه‌ی برقراری صلح در جوامع محلی نقش داشته و فعالیت شان تاثیرگذار و قابل قدر بوده است.

سهیلا رضایی از بانوان رضاکاری در زمینه‌ی برقراری صلح در ادامه گفت: «با به دست‌آوردن این جایزه، انگیزه‌ام برای برنامه‌های آینده بیشتر شده است و مصمم استم که بتوانم این نوع تلاش‌ها را در جامعه‌ی مردسالار افغانستان به گونه‌‌ای نهادینه کنم تا در سال‌های بعد هیچ زنی از حقوق و جایگاه اصلی‌اش در جامعه ناآگاه نماند.»

بانو سهیلا رضایی یکی از اعضای مؤسسه‌ی توان‌مندسازی و تحکیم صلح جوانان افغانستان است که در سال ۲۰۱۹ توسط شماری از اعضای جوان آن تأسیس شد. این مؤسسه یک نهاد غیر انتفاعی و غیر دولتی است که برای توان‌مندسازی جوانان از طریق برنامه‌های ارتقای ظرفیت در بخش‌های رهبریت، حل اختلافات و صلح تمرکز دارد.

بانو رضایی می‌گوید که برای سال آینده در نظر دارد برنامه‌های تازه‌ای را برای کودکان بدون سرپرست راه‌اندازی کند تا بتواند از روش هنردرمانی کودکان افغانستان را توان‌مند سازد.

بانو رضایی و یفتلی، نمایندگان افغانستان در حالی برنده‌ی جایزه‌ی صلح برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل شدند که این جایزه همه‌ساله به چند تن از فعالان حقوق زن در حوزه‌ی زنان، صلح و امنیت و تدوین قوانین مدنی اهدا می‌شود.

به برندگان دور نهایی این جایزه از طریق آنلاین شهروندان بیش از ۱۵۰ کشور جهان رأی داده اند.

جایزه‌ی«N-Peace» در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده است. این جایزه از ابتکارات «UNDP» است که به هدف درخشش فعالان و مدافعان حقوق زن اهدا می‌شود. این جایزه تا کنون به صد زن و مرد در هفت کشور افغانستان، اندونیزی، میانمار، نیپال، پاکستان، فیلیپین و سریلانکا اهدا شده است.

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x