در اصل از فاریاب است، تحصیلات ابتدایی اش را با انبوهی از مشکلهای اقتصادی، اجتماعی و امنیتی در مکتب حبیبیهی کابل به پایان میرساند، پس از آن با ردشدن از آزمون سراسر برای پذیرش در داشنگاه( کانکور) به دانشکدهی انجینری دانشگاه کابل راه پیدا میکند. او هنوز درسهایش را در دانشگاه کابل به پایان نرسانده است که جنگهای ویرانگر درونمرزی افغانستان را به خاک و خون میکشد و او نیز از ادامهی درسهایش در این دانشگاه، باز میماند. ایوب طغرا به ناچار از کابل با خانواده به شمال کشور میکوچد و پنج سال در بلخ زندگی میکند؛ اما پسانترها به خاطر گسترش جنگ در افغانستان و بیشتر شدن ناامنیها با اعضای خانواده و خیلی از هموطنان دیگرش به پاکستان میرود.
ایوب دو سال را در با سختیهایی که برای یک مهاجر دارد، در پاکستان میگذارند، در این مدت رنج و بدبختیای که میتواند دامنگیر مهاجر افغانستانیای در پاکستان باشد، را با همهی وجود دوام میآورد؛ اما تنگناهایی که او در پاکستان با آن روبهرو میشود، نمیگذارد، به زندگی و درسهایش در آنجا ادامه بدهد. ایوب آخردست تصمیم خودش را میگیرد و کولهبار سفر به ناروی را میبندد، در ناروی حق ماندن را دریافت میکند و پس از گذر چند روزی، تصمیم میگیرد که به آموزش عالی اش در این کشور ادامه بدهد. او با پشتکار خستگی ناپذیر و تلاش شبانهروزی خود، آخردست میتواند در بخش اقتصاد و مدیریت دانشگاه «ببلیوتک» نروژ وارد شود. ایوب پس از این که کارشناسی اش را در این دانشگاه به پایان میرساند، دورهی کارشناسی ارشدش را در دانشگاه اولیسوند ناروی ادامه میدهد.
پس از پایان دورهی آموزشهای دانشگاهی اش، با توجه به پشتکار و تواناییهایی که دارد در پستهای رسمی و دولتی ناروی کار میکند تا اینکه شهردار «گرورود» پایتخت ناروی تعیین میشود.
ایوب طغرا می گوید: «این یک پست سیاسی نیست، بلکه پست رهبری و اداری است، 10 سال میشود که در پستهای رسمی و دولتی در ناروی به صفت مشاور اقتصادی کار کردم، قبل از این که به عنوان شهردارگرورود، پایتخت ناروی تعیین شوم در بخشهای مالی و اداری شهرداری «اوسلو» کار کردم و مشاور اقتصادی بودم.»
ایوب پس از ده سال کار در شهرداری اوسلو، در آزمون مقام شهرداری؛ آزمونی که 25 تن از شهرهای مختلف ناروی در آن شرکت داشتند، در ردهی نخست قرار میگیرد و این گونه میشود که شهردار گرورود میشود که تا حالا نیز این مسوولیت را به عهده دارد.
ناروی کشوری است که هزارها مهاجر از کشورهای گوناگون در آن زندگی میکند؛ اما کمتر کسی میتواند با مشکلهایی که برای رسیدن به کشورهای دیگر متقبل میشوند، خود را با شرایط کشور میزبان همخوان کرده و از فرصتهای موجود در آن بیشترین بهره را برای خودسازی خود برده است. برای نخستین بار یک مهاجر افغانستانی توانسته است به مقام شهرداری پایتخت ناروی برسد. با جهانی از مشکل که مهاجرت پیش روی ما میگذارد؛ این تصویر مثبتی از شهروندان ما در بیرون را نشان میدهد.
سفارت افغانستان در ناروی ضمن تبریکی به ایوب طغرا میگوید: «انتخاب ایوب طغرا و دیگر هموطنان ما در پستهای رسمی و یا دولتی در کشورهای مختلف بیانگر تعهد، استعداد و نقش مهم شان در خدمتگزاری درجامعههای مختلف میباشد.» به باور آقای سفیر، گزینش ایوب طغرا – افغانستانیای که شهروندی ناروی را دارد- به حیث شهردار شهر پادشاهی گرورود کشور ناروی یک امر ساده نیست، این یک پیروزی بزرگ و افتخار بینظیر برای همه افغانستانیها است، باید همه به آن افتخار و مباهات کرد.
ایوب طغرا میگوید: «زندگی در مهاجرت مشکلات زیادی را به بار میآورد، هیچ کس نمیخواهد که کشورش و یا خانه و داروندار خود را رها کرده راهی مهاجرت شود؛ اما مجبوریت به خاطر نجات جان خود و فامیل، انسانها را به هر راهی میکشاند.» او میگوید که زندگی در مهاجرت در ناروی برایم بیشتر از اندازه دشوار بوده است، در جامعهای که تازه آن را تجربه میکرد و چیزی از آن نمیدانست، باید زبان محلی آن را میآموخت و با فرهنگ رفتاری آن آشنا و آن را رعایت میکرد. ایوب بیشمار مشکل را تاب میآورد تا این که میتواند به هدفهایش نزدیک شده و آخردست تا مقام شهرداری پایتخت حکومت شاهی ناروی برسد.
